Oyun baslayali yarim saati gecmisti. Turnuvanin basindan beri satranc saatinin sürekli basilmaktan yipranmis ve solmus dügmesine diger oyunlarimdan farkli olarak sert basmayi istemedim. Herkesin zamani yetistirmek adina hirsla vurdugu bu dügmeye mac süresince sakin bir edayla dokunacaktim. Bu hareketimle belki oyunu degil ama onu kazanmayi umuyordum. Gözümü oyundan ayirmaya cesaretim yoktu. Dalginlikla oyundan kafami kaldirdigim zamanlarda gözlerime o ela gözleri degince satranc saati tamamen sessizlige bürünüyor, duydugum tek tik-tak sesi gögüs kafesimi kirmaya merakli kalbimin tik-taklari oluyordu. Keske böyle zamanlarda satranc saati gibi yürek saatini durdurmanin veya karsi tarafa paslamanin bir yolu olsaydi. Rakibiniz sadece rakibiniz olmayinca icinizdeki karmasayi karsi tarafa belli etmeyi pek tercih etmez; bunun bir zayiflik yaratmasini istemezdiniz.
Auf Bestellung (Lieferzeit unbekannt)
Newsfeed | 
Facebook | 
Twitter
